زندگی تلخی ها و شیرینی هایی دارد که بدون هر کدام از این دو بی معناست.
شیرینی های زندگی غذای احساسات تو هستند تا توان ادامه ی مسیر را داشته باشی. اما احساسات سیری ناپذیرند و هر شیرینی ای به مرور برایش کهنه می شود.
و
تلخی های زندگی منطق و عقل تو هستند. تا یاد بگیری، تجربه کسب و کنی و شیرینی های جدیدی را بیافرینی.
تو گویی انگار زندگی تلاشی برای تهیه ی غذای احساساتت است.