در مسیر برازجان به شیراز بعد از تنگ بوالحیات در دل کوه کنار جاده توی پارکینگ‌ها کبرهایی کوچک می‌بینید که روی یه کارتن یا یه بنر نوشته‌اند : انجیر کوهی موجود است.

روی سکوهایی کنار این کپرها سبدهایی کوچک ساخته شده از شاخه و برگ درخت انجیر می‌بینید. کپرهایی که عموما خودرویی کنارشان نایستاده. شایدم هنگام عبور من خودرویی کنارشان نایستاده بود.

اما به هر حال یک سوال ذهنم را درگیر کرد. صاحبان این کپرها چگونه می توانند رانندگان را ترغیب به توقف و سپس خرید کنند؟

مشتریان این کپرها سرنشینان خودروهای شخصی هستند که از چند شهر عبور میکنند؛ برای استراحت نیاز به توقف دارند. بخش بزرگی از این رانندگان چون از شهرهای جنوبی می‌آیند چنین انجیرهایی برایشان جذاب و مایل به تستش هستند.. دسته‌ی دیگر مشتریان رانندگان کامیون‌ها هستند.

وجه مشترک تمام این رانندگان نیاز به توقف و استراحت است. با توجه به منظره‌ی کوهستانی آن منطقه وجود کپر بزرگی ساخته شده از شاخه و برگ‌های درخت‌های منطقه (عموما انجیر) به همراه میز و صندلی‌هایی برای استراحت مکانی مناسب و دنج را ایجاد خواهد کرد.

حال باید آنان که توقف کرده‌اند را به خرید ترغیب کرد. به نظر من در کنار انجیر باید بلال نیز بفروشند. هنگام پخت بلال برای یکی از مشتریان دیگر مستریان تیز وسوسه خواهند شد. در مدل فروش انجیر نیز باید تجدید نظر صورت گیرد. به این صورت که در کنار مدل فروش فعلی (فروش سبدی) فروش کاسه‌ای نیز وجود داشته باشد. فروش کاسه‌ای برای آن مشتریانی است که می‌خواهند در محل کپر بخورند، استراحت کنند و سپس به ادامه‌ی مسیر بپردازند. در کاسه‌ها می تواند چهار یا پنج انجیر باشد.


در حال حاضر با توجد به اینکه لوازم دارندگان این کپرها اندک است می توانند آن ها را شب‌ها کامل با خود ببرند و روز بعد دوباره بیاورند. اینگونه حداقل امنیت در شب جای بحث ندارد. اما با گسترش این کپرها چطور؟ امنیت در شب مهم است؟ با توجه به وجود میز و صندلی و احتمالا پشتی. نمی توانم به این سوال پاسخ دهم چون آن منطقه را نمی‌شناسم. اما امنیت در چنین مناطقی معمولا مهم است. فرض کنیم مهم باشد. چگونه باید حلش کرد؟ به ذهن من تنها یک راه حل می‌رسد. حضور دائم حداقل یک نفر در کپر و در شب احتمالا دو نفر.

موضوع دیگری که باید بهش توجه کرد بحث اقتصادی بودن یا نبودن است. آیا در بین رانندگان اینقدر مشتری بالقوه وجود دارد که با چنین سرمایه‌گذاری‌ای و افزایش جذابیت به خریدار تبدیل شوند؟ اگر تعطیلات عید نوروز را کنار بگذاریم که قطعا وجود خواهد داشت به تابستان میرسیم که مردم جنوب قصد سفر به مناطق شمالی کشور میکنند. البته سرمایه‌گذاری‌اش بیشتر از اینکه از نوع مالی باشد از نوع توان جسمی و زمان است. آیا اگر کسی تصمیم به انجام چنین کاری بگیرد در آن مدت زمان می‌تواند کار پرسودتری انجام دهد؟ به نظرم خیر. چون کسی دست به ساخت کپر بزرگی می‌زند که کپر کوچکی داشته باشد و کسی که کپر کوچکی دارد نمی‌توانسته کار بهتری انجام دهد. پس به نظرم بحث روی سرمایه‌ی زمانی کار بیهوده‌ای است. از آنجاییکه انجیرها از درختان کوهی یا درختان حیاط خانه‌شان تهیه می شود اکثر فروشندگان نیاز به سرمایه اولیه برای خرید انجیر ندارند. احتمالا تنها سرمایه اولیه مربوط به خرید بلال و میز و صندلی خواهد بود.